Czysty agile rzadko kiedy znajduje warunki na zastosowanie. Na szkoleniach często spotykam się z frustracją: „produkt nie nadaje się do wytwarzania w iteracjach”, „klient określa zakres, budżet i terminy”, „zespół się nie angażuje”. Dzisiaj chciałabym pokazać Ci, że warto uznać otoczenie w którym działasz i przyjąć zasady: Działam najlepiej jak potrafię z tym, czym aktualnie dysponuję. Zmieniam to, na co mam wpływ. Dostosowuję swoje działanie do czynników, których nie zmienię.

Po przeanalizowaniu swoich doświadczeń, wyróżniłabym trzy kategorie czynników sukcesu w transformacjach: zaufanie, wizja, zaangażowanie. Prawdę powiedziawszy, z mojego doświadczenia wynika, iż bez tych trzech elementów żaden projekt nie osiągnie swojego potencjału. Ale skomplikowana i pełna wyzwań transformacja, bez zapewnienia tych czynników, nie ma szans nawet na „jako takie” pozytywne zakończenie. Tak naprawdę te trzy elementy konstytuują się nawzajem i wynikają z siebie. Gdybym miała ustalić ich gradację, zrobiłabym to następująco: zaufanie > wizja > zaangażowanie. Tylko pracownicy, którzy mają zaufanie do kadry zarządzającej otwarcie przyjmą i rozważą przedstawianą im wizję, a w niej cel projektowy. Ufając swojemu kierownictwu i rozumiejąc wizję, będą w stanie się zaangażować. Brzmi banalnie. Pytanie co dokładnie kryje się za tymi kategoriami i jakie narzędzia mogą je wspierać?