W jednym z moich wcześniejszych felietonów publikowanych w Strefie PMI pisałam o tym, że projekty to nie tylko harmonogramy, budżety i zakres. Dziś, z perspektywy kolejnych lat pracy w biznesie i coraz większej liczby projektów, które miałam przyjemność prowadzić, jestem jeszcze bardziej przekonana, że w sukcesie ważną rolę odgrywają przede wszystkim umiejętności miękkie. To one są cichym fundamentem, na którym opiera się cała konstrukcja projektu.
Umiejętności miękkie fundamentem projektu
Z roku na rok doświadczenie działa jak soczewka. Nie sprawia, że projekty stają się łatwiejsze – one nadal są złożone, pełne napięć, ryzyk, szans i niepewności – ale pozwala widzieć je inaczej. Coraz rzadziej reaguję impulsywnie, coraz częściej zatrzymuję się na moment, biorę głęboki oddech aby zrozumieć, skąd bierze się problem. Cierpliwość, której kiedyś brakowało przy kolejnej zmianie zakresu lub opóźnionej decyzji interesariusza, dziś staje się naturalną odpowiedzią. Nie dlatego, że wszystko mi jedno, ale dlatego, że wiem, jaką cenę płaci projekt za emocjonalne wyskoki.
Codzienna praca kierownika projektu to w ogromnej mierze praca na relacjach. Spotkania, rozmowy na szybko, na papierosie, pełne kontekstu maile, negocjacje priorytetów, gaszenie konfliktów zanim przerodzą się w pożar. Z czasem zauważam, że coraz mniej energii poświęcam na formułowanie idealnych komunikatów, a coraz więcej na słuchanie. Prawdziwe słuchanie – nie po to, by odpowiedzieć, ale by zrozumieć. To jedna z tych umiejętności miękkich, które nie pojawiają się w certyfikatach, a które realnie pchają projekty do przodu.
Komunikacja, o której tak często mówimy w teorii, w praktyce okazuje się sztuką dostosowania. Inaczej rozmawia się z zespołem technicznym, inaczej z zarządem, a jeszcze inaczej z klientem, który widzi świat przez zupełnie inny pryzmat, a czasem w zupełnie innych barwach w związku z różnymi doświadczeniami. Praktyka uczy pokory – rzadko kiedy jedna narracja działa dla wszystkich. Zamiast tego uczymy się elastyczności, empatii i umiejętności zadawania właściwych pytań, często trudniejszych niż udzielanie odpowiedzi.
Zauważam też, jak bardzo zmienia się podejście do konfliktów. Kiedyś były czymś, czego należało unikać lub co należało szybko zamknąć. Dziś wiem, że konflikt jest często sygnałem, że coś w projekcie nie zostało wypowiedziane, że potrzeby stron nie zostały nazwane lub że zespół potrzebuje przestrzeni do rozmowy. Umiejętność pracy z konfliktem to kolejny przykład miękkiej kompetencji, która z czasem nabiera realnej wartości biznesowej.
W projektach coraz mniej chodzi o kontrolę, a coraz bardziej o zaufanie. Mniej o perfekcyjne planowanie, a bardziej o zdolność adaptacji. Umiejętności miękkie nie są dodatkiem do prawdziwej pracy – są jej istotą. To one pozwalają łączyć ludzi wokół celu, przechodzić przez zmianę i dowozić rezultat mimo niepełnych danych.
Patrząc na swoje codzienne zadania widzę, że największy postęp nie wydarzył się w narzędziach ani metodykach, lecz we mnie samej. Więcej cierpliwości, większa uważność na ludzi, lepsza komunikacja i świadomość, że projekt to zawsze historia… relacji. I właśnie dlatego wierzę, że przyszłość kierowania projektami będzie należała do tych, którzy potrafią łączyć kompetencje twarde z miękkimi z ludzką siłą.
Praca to jej pasja, nie wyobraża sobie, że mogłaby zmienić rolę i nie być IT Project Managerem. Realizuje projekty w branży IT dla dużych klientów enterprise. Dodatkowo, stara się ogarniać bieżące zagadnienia kreatywnego chaosu panującego na jej podwórku. Z zarządzaniem projektami jest związana 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, 365 dni w roku. Po godzinach uwielbia spędzać czas z dzieciakami, jazdę na rowerze i dobry film.
Work is her passion—she can’t imagine changing roles and not being an IT Project Manager. She delivers IT projects for large enterprise clients and constantly navigates the creative chaos in her field. Project management is a 24/7, 365-day-a-year commitment for her. In her free time, she loves spending time with her kids, cycling, and watching a good movie.