Tag: lider

Kompetencje przyszłości to te, których nie da się łatwo zautomatyzować: empatia, etyka, intuicja i zdolność do komunikacji w złożonym środowisku. Kierownik projektu przyszłości nie zarządza już tylko zadaniami – zarządza sensem, zespołem oraz zmianą. W artykule analizujemy, jak postęp Sztucznej Inteligencji wpływa na redefinicję zawodu KP i wyjaśniamy, dlaczego to dobry moment, by ponownie spojrzeć na „kompetencje miękkie” jako fundament skutecznego przywództwa w świecie zautomatyzowanej efektywności. Omawiamy kilka lat nadchodzącego trendu – humanizacji roli kierownika projektu.

„Łubu dubu, łubu dubu, niech żyje nam… pięćdziesiąty numer Strefy PMI” – chciałoby się sparafrazować nieśmiertelne zdanie z Misia Stanisława Barei. Piękny jubileusz, nie ma co – postanowiłem przy tej okazji podzielić się obserwacjami na temat ewolucji oczekiwań co do kompetencji kierownika projektu, zebranymi na przestrzeni ponad 20 ostatnich lat. W tym czasie miałem okazję przyjrzeć się temu z bliska, uczestnicząc w takich inicjatywach jak założenie PMI w Polsce, założenie ACMP, globalnej organizacji dla praktyków Zarządzania Zmianą czy uruchomienie studiów podyplomowych dla Project Managerów w mojej Alma Mater – Szkole Głównej Handlowej.

Zmiana to nieodłączny element funkcjonowania współczesnych organizacji. Nowe strategie, fuzje, zmiany technologiczne, transformacje cyfrowe, zmiana kultury, struktury czy sposobu pracy – wszystko to wymaga czegoś więcej niż tylko planu w Excelu i prezentacji w PowerPoincie. Wymaga ludzi, którzy będą rozumieć, wspierać i prawdziwie realizować zmianę. Ludzi, którzy poczują sens i odpowiedzialność. A jednak statystyki nie pozostawiają złudzeń: ponad 70% inicjatyw zmiany nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub kończy się niepowodzeniem. Dlaczego tak się dzieje? Oto siedem najczęstszych powodów, dla których zmiany w organizacjach nie dochodzą do skutku – lub przynoszą skutek odwrotny od zamierzonego.

Żyjemy w czasach ogromnych przemian – klimatycznych, społecznych, technologicznych, które wymagają od nas elastyczności myślenia i otwartości na nowe kierunki, w tym łączenia różnych dziedzin wiedzy. Wiele dotychczasowych modeli przywództwa przestaje się sprawdzać. Coraz więcej mówi się o potrzebie świadomego, zrównoważonego i uważnego stylu przewodzenia, który opiera się nie tylko na strategiach i narzędziach, ale także na wewnętrznej spójności i kontakcie z samym sobą.

Wiek to dziś temat równie wrażliwy, co firmowe plotki o wynagrodzeniach. A jednak trzeba o nim mówić, bo polskie społeczeństwo starzeje się szybciej, niż zmieniają się algorytmy LinkedIna. Według prognoz GUS, w 2030 roku ponad 30% Polaków będzie miało więcej niż 60 lat.

Trudno nie zgodzić się z oceną, że współczesny świat dostarcza nam wielu wrażeń związanych z szybkim tempem zmian technologicznych, społecznych i środowiskowych. Megatrendy, takie jak transformacja cyfrowa, rozwój sztucznej inteligencji, presja klimatyczna oraz zmieniające się, oczekiwania społeczne, radykalnie wpływają na sposób funkcjonowania organizacji i relacji między ludźmi, zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. W tak zmiennym kontekście poszukujemy wytycznych dla kierunków rozwoju umiejętności przewodzenia ludziom, gdyż nawet zarządzanie samym sobą staje się trudniejsze niż kiedykolwiek wcześniej.