Tag: metodyki

Czysty agile rzadko kiedy znajduje warunki na zastosowanie. Na szkoleniach często spotykam się z frustracją: „produkt nie nadaje się do wytwarzania w iteracjach”, „klient określa zakres, budżet i terminy”, „zespół się nie angażuje”. Dzisiaj chciałabym pokazać Ci, że warto uznać otoczenie w którym działasz i przyjąć zasady: Działam najlepiej jak potrafię z tym, czym aktualnie dysponuję. Zmieniam to, na co mam wpływ. Dostosowuję swoje działanie do czynników, których nie zmienię.

Od dawna wiadomo, że ludzie, próbując rozwiązać określony problem, nierzadko nieświadomie przyczyniają się do jego pogłębienia. Wdrażane polityki potrafią generować nieoczekiwane skutki uboczne, działania stabilizacyjne mogą prowadzić do destabilizacji, a podejmowane decyzje wywoływać reakcje innych uczestników dążących do przywrócenia naruszonej równowagi.

Na hasło „projekt arbuz” niejeden doświadczony project manager być może tylko uśmiechnie się pod nosem i pomyśli: „nie pierwszy i nie ostatni”. Dla przypomnienia: hasło to pojawiło się w literaturze PM na określenie projektu, którego postępy są raportowane jako pozytywne, chociaż w rzeczywistości jest poza budżetem lub harmonogramem albo nie dowozi wyników.

Po czasach walki o poprawę skuteczności zarządzania projektami dotarliśmy do momentu, kiedy rozumiemy, że bez zarządzania całym portfelem projektów nie jesteśmy w stanie skutecznie wprowadzać zmian w organizacji. Zbieramy projekty we wspólny rejestr, wdrażamy PMO do monitorowania projektów i przygotowania rekomendacji dla dyrekcji i zarządu, zaczynamy analizować zdolność firmy do wykonania całej grupy projektów. Są to bardzo ważne elementy bazowe, które powinny być podstawą do kolejnego kroku – analizy i optymalizacji portfela projektów. Niestety cały czas jest to obszar niewykorzystany przez firmy, które traktują zarządzanie portfelem projektów jako sumowanie danych o projektach, tymczasem jest to błędne spojrzenie.

W świecie zarządzania projektami coraz częściej mówimy o znaczeniu komunikacji, empatii i zrozumienia ludzi. To właśnie te aspekty – choć trudne do ujęcia w twarde metryki – w ogromnym stopniu decydują o sukcesie projektu i o tym, jak dobrze nam się pracuje w środowisku projektowym na co dzień.

Sukces projektu nie sprowadza się już tylko do dotrzymania założeń planu (czas, budżet i zakres) – dziś kluczowe znaczenie ma wartość, jaką projekt faktycznie wnosi do organizacji i jak tę wartość postrzegają interesariusze. To podejście stanowi istotną zmianę w sposobie myślenia o zarządzaniu projektami, przesuwając akcent z wykonania projektu na jego wpływ i długofalowe rezultaty. To przesunięcie akcentu z realizacji na rezultat wymaga nowego podejścia do definiowania celów i pomiaru efektywności projektów.