Tag: sponsor

Znaczenia zarządzania cyberryzykiem dostawców nie trzeba już obecnie uzasadniać. W niekończących się doniesieniach o udanych cyberatakach niebagatelną część stanowią tzw. supply chain cyberattacks, czyli ataki przeprowadzone na organizację przez zewnętrznego dostawcę. Oprócz ataków występują również problemy wynikające z innych przyczyn, np. awaria spowodowana przez błędną aktualizację od firmy CrowdStrike w 2024 r., co w efekcie sparaliżowało lotniska, banki, szpitale, hotele i wiele innych branż. W odpowiedzi na powyższe wiele firm wdrożyło odpowiednie programy i utworzyło zespoły zajmujące się weryfikacją dostawców przed rozpoczęciem współpracy. Mimo to wciąż obserwuje się niezadowolenie z efektów u kierownictwa, spory zarówno z dostawcami, jak i wewnątrz samej organizacji, a finalnie frustrację u wszystkich zaangażowanych. Zatem jakie są fundamenty sukcesu i na co zwrócić uwagę, żeby całe przedsięwzięcie oceny cyberryzyka dostawców działało sprawnie i wnosiło istotną wartość dla organizacji?

W świecie zarządzania projektami coraz częściej mówimy o znaczeniu komunikacji, empatii i zrozumienia ludzi. To właśnie te aspekty – choć trudne do ujęcia w twarde metryki – w ogromnym stopniu decydują o sukcesie projektu i o tym, jak dobrze nam się pracuje w środowisku projektowym na co dzień.

W poprzednim artykule opisałem, w jaki sposób można zaplanować strategię, uwzględniając dekompozycję celów strategicznych, wskaźniki celów i powiązane projekty, wymagane do realizacji tych celów. W tym artykule skupię się na tym, w jakim sposób można raportować postępy realizacji strategii i monitorować stan realizacji poszczególnych celów, uwzględniając w szczególności postępy projektów powiązanych z tymi celami oraz realizację wskaźników celów (KPI).

(Objectives and Key Results – OKRs) oraz praktyki ram SAFe® (Scaled Agile Framework) pomagają skutecznie pokonać tę przepaść i wspierać zwinne zarządzanie portfelem produktów/rozwiązań.

„Łubu dubu, łubu dubu, niech żyje nam… pięćdziesiąty numer Strefy PMI” – chciałoby się sparafrazować nieśmiertelne zdanie z Misia Stanisława Barei. Piękny jubileusz, nie ma co – postanowiłem przy tej okazji podzielić się obserwacjami na temat ewolucji oczekiwań co do kompetencji kierownika projektu, zebranymi na przestrzeni ponad 20 ostatnich lat. W tym czasie miałem okazję przyjrzeć się temu z bliska, uczestnicząc w takich inicjatywach jak założenie PMI w Polsce, założenie ACMP, globalnej organizacji dla praktyków Zarządzania Zmianą czy uruchomienie studiów podyplomowych dla Project Managerów w mojej Alma Mater – Szkole Głównej Handlowej.

Zmiana to nieodłączny element funkcjonowania współczesnych organizacji. Nowe strategie, fuzje, zmiany technologiczne, transformacje cyfrowe, zmiana kultury, struktury czy sposobu pracy – wszystko to wymaga czegoś więcej niż tylko planu w Excelu i prezentacji w PowerPoincie. Wymaga ludzi, którzy będą rozumieć, wspierać i prawdziwie realizować zmianę. Ludzi, którzy poczują sens i odpowiedzialność. A jednak statystyki nie pozostawiają złudzeń: ponad 70% inicjatyw zmiany nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub kończy się niepowodzeniem. Dlaczego tak się dzieje? Oto siedem najczęstszych powodów, dla których zmiany w organizacjach nie dochodzą do skutku – lub przynoszą skutek odwrotny od zamierzonego.