Strefa Felietonu

Sukces w prostocie – lekcje z project managementu

w kontekście zarządzania projektami nabierają głębokiego znaczenia. Ileż to razy, pracując nad skomplikowanymi projektami czy inicjatywami, możemy poczuć, że rozwiązanie wcale nie jest tak skomplikowane, jak początkowo sądziliśmy? Wystarczy spojrzeć na przykład z branży technologii, gdzie projekt AI może stać się polem doświadczalnym nie tylko dla umiejętności programistycznych, ale także dla sztuki rozwiązywania problemów.

Hopeful Skeptics: Finding Trust and Meaning in Work

Cynicism: an unwelcome guest at work. It starts small – a raised eyebrow in a meeting, a quiet scoff at a “team-building” activity – but it doesn’t stay small. Left unchecked, it spreads, casting a shadow over everything. At its core, cynicism is the belief that people’s motives are selfish and that efforts, especially collective ones, are futile. In Hope for Cynics, Jamil Zaki calls it a “disease of social health.” Look around some workplaces, and it’s easy to see: disengaged teams, “us vs. them” mindsets, and a quiet resignation to just getting by. Cynicism isn’t only a workplace issue, though – it’s deeply personal, affecting how we see ourselves and others.

Umarł Agile, niech żyje Agile!

Jeszcze nic lepszego niż Agile nie wymyślono… to dlaczego jest tak źle, skoro jest on tak dobry? Na LinkedIn często widzę prowokacyjne hasła, że Agile umarł. Niektórzy biją brawo bez większego zastanowienia i wczytania się w treści. Po prostu są zmęczeni popularnością zwinności. Nie lubią, próbowali i się sparzyli czy po prostu nie przepadają za trendami mainstreamowymi? Nie wiem. Ale mogę przypuszczać, dlaczego niektórzy tak uważają.

„Nowy wspaniały świat?”

Gdy piszę ten felieton w kwietniu 2025 większość analityków i specjalistów przewiduje, że ten właśnie rok będzie rokiem Agentów AI – systemów mogących planować swoje działania, rozumujących w trakcie ich realizacji oraz samodzielnie podejmujących decyzje. W kolejnych latach czeka nas tzw. Agentic AI, a następnie – jak przewiduje Ray Kurzweil – najbardziej chyba znany analityk trendów – epoka połączenia naszych mózgów z chmurą, ze światem AI, czyli epoka tzw. singularity. Gdy połączymy nasze mózgi z chmurą nasza inteligencja nie będzie ograniczona wielkością naszych czaszek, lecz rozszerzy się wielokrotnie. Będziemy wtedy wolni od biologicznych ograniczeń, będziemy mieć zdolność do odtwarzania siebie i naszego świata, aż wreszcie ludzie staną się… nieśmiertelni.

„Okoliczności? Ja tworzę okoliczności!” – Napoleon Bonaparte w świecie zarządzania projektami

ranie ulubionych zadań, zmiana środowiska pracy, utrata kontaktu z ludźmi, których cenimy, a nawet praca z osobą, z którą mieliśmy złe doświadczenia w przeszłości. Co zrobić, gdy awans nie przynosi radości, a jedynie stres i frustrację? Jakie błędy popełniają kierownicy, a jak powinniśmy reagować my – pracownicy?

„Słowa, słowa, słowa”

a” – to odpowiedź Hamleta na pytanie Poloniusza, co czyta. Słowa, zarówno te używane na co dzień, jak i te zapomniane, aktualnie nieużywane, bardzo wiele mówią o kulturze, o społeczeństwie. Także o dominujących w nich wartościach, nastawieniu poszczególnych jednostek, jak i grup ludzi, a także ich postawach, działaniach i zachowaniach. Język, to tak naprawdę zbiór tych używanych słów. A jak pisał filozof języka Ludwig Wittgenstein: „Granice mojego języka oznaczają granice mojego świata”. Jaki jest więc ten świat lat dwudziestych 21. wieku, gdy spojrzeć na niego z perspektywy używanych na co dzień słów?

Tu i teraz

Parę lat temu jechałem z lotniska w Szanghaju do centrum szybką kolejką. Bardzo szybką, gdyż na krótkim odcinku rozpędzała się do 430 km/godz. Ta krótka podróż to jakby metafora naszych czasów, a także metafora naszych projektów. Cele i ich osiąganie, nowe cele, produktywność, wielozadaniowość, utylizacja zasobów – to wszystko towarzyszy nam na co dzień w biznesie i… projektach. A dodatkowo towarzyszą nam nadmiar: informacji, słów wypowiadanych, maili, esemesów i telefonów, a także zmienność i płynność (jak określa nasze czasy Zygmunt Bauman). Zdobywamy nowe cele, nowe gadgety, pędzimy, pędzimy, pędzimy.

Stoicyzm projektowy

Wszyscy chyba podzielamy pogląd, że kierownik projektu to przede wszystkim lider i menedżer, organizator, planista i kontroler. Już tylko niektórzy uważają, że powinien być także psychologiem i socjologiem. A czy ktoś z Was ze świata zarządzania projektami sądzi, że kierownik projektu może i powinien być także filozofem? I że filozofia może być pomocna w zarządzaniu projektami?

Certyfikacje –w tym szaleństwie jest metoda?

„Money makes the world go around” – tak śpiewali Liza Minelli i Joel Grey w filmie Kabaret. Obserwując rynek szkoleń certyfikacyjnych z zarządzania projektami, w tym szkoleń Agile-owych, coraz częściej zastanawiam się, czy szkolenia certyfikacyjne (czyli przygotowujące do certyfikacji) nie stały się wyłącznie „maszynką do robienia pieniędzy”, kręcącą światem certyfikacji ZP/Agile, czy jeszcze pozostał w nich pewien sens.

Figurka Ganesha

Czy kiedyś kupiliście los na loterii? I co: wygraliście? Nawet jeśli nie, to pewnie nie uważacie się za pechowca. Chyba że , tak jak pewna Amerykanka, kupiliście bilety na loterie w dwóch stanach, skreśliliście zwycięskie liczby z obu loterii i… nie wygraliście ani centa. Bo liczby z jednego stanu były zwycięskimi liczbami w drugim, a te z drugiego w tym pierwszym.