Tag: project management

Jak wiadomo, to nie płeć odpowiada za to, kto jest dobrym kierownikiem projektu. Nie sposób się nie zgodzić, że istnieją konkretne cechy odpowiadające kobiecemu, jak i męskiemu stylowi zarządzania. Już samo istnienie takich pojęć w literaturze przedmiotu naprowadza nas na to, że w przewodzeniu obie płci różnią się od siebie.

Jesteś Project Managerem, masz doświadczenie, lubisz swoją pracę, ale szukasz nowych wyzwań? Masz apetyt na więcej? Podoba Ci się to co robisz, jednak chciałbyś i czujesz, że możesz jeszcze bardziej wykorzystać swój własny potencjał? Odpowiedzią na to może być rola Transition Managera. Na czym polega i skąd jej rosnąca popularność, o tym będziecie mogli przeczytać w tym artykule.

Zombie to nazwa żywych trupów czyli ludzi, którzy po śmierci powrócili do świata żywych jako istoty zawieszone w próżni (ani żywe, ani martwe). Według afrykańskich wierzeń zombie to po prostu martwi ludzie. Czym zatem jest projekt zombie? Projekt zombie to inicjatywa, która została uruchomiona i trwa siłą rozpędu, gdyż nikt w organizacji nie ma odwagi lub chęci jej zakończyć. Zombie nazywamy projekt, który nie przynosi organizacji wartości biznesowej, nie realizuje założonego celu lub nikomu nie zależy na jego realizacji. Pomimo tego projekt nigdy oficjalnie nie został zamknięty, ale nie jest też realizowany.

Po przeanalizowaniu swoich doświadczeń, wyróżniłabym trzy kategorie czynników sukcesu w transformacjach: zaufanie, wizja, zaangażowanie. Prawdę powiedziawszy, z mojego doświadczenia wynika, iż bez tych trzech elementów żaden projekt nie osiągnie swojego potencjału. Ale skomplikowana i pełna wyzwań transformacja, bez zapewnienia tych czynników, nie ma szans nawet na „jako takie” pozytywne zakończenie. Tak naprawdę te trzy elementy konstytuują się nawzajem i wynikają z siebie. Gdybym miała ustalić ich gradację, zrobiłabym to następująco: zaufanie > wizja > zaangażowanie. Tylko pracownicy, którzy mają zaufanie do kadry zarządzającej otwarcie przyjmą i rozważą przedstawianą im wizję, a w niej cel projektowy. Ufając swojemu kierownictwu i rozumiejąc wizję, będą w stanie się zaangażować. Brzmi banalnie. Pytanie co dokładnie kryje się za tymi kategoriami i jakie narzędzia mogą je wspierać?

Projekt Andrzeja miał poważny problem. Właściwie to już cała jego kilkudziesięcioosobowa firma z branży okrętowej miała problem. Pod koniec projektowania kadłuba okazało się, że jedno z przejść ewakuacyjnych jest o 80 mm za wąskie i nie spełnia normy. Błąd wynikał ze zbyt późno otrzymanej informacji o szerokości urządzeń montowanych przy przejściu. Prawnicy wykluczyli możliwość dochodzenia roszczeń z tego tytułu. Nikt, nawet spośród najbardziej doświadczonych inżynierów, nie miał pomysłu, jak to rozwiązać. Wydawało się, że jedynym rozwiązaniem jest przeprojektowanie całego kadłuba tak, aby później statek mógł „przejść” przez odbiór. Niestety klient już nie zapłaci za dodatkowe 700 inżynierogodzin projektowania. Firma nie mogła sobie pozwolić na takie koszty. Poza tym na przeprojektowanie całego kadłuba nie było już czasu. Z pomocą Andrzejowi przyszedł TRIZ. Po dwóch godzinach warsztatu angażującego cztery osoby (w tym moderatora z Grupy ODiTK), udało się wyjść z rozwiązaniem, które wymagało zaledwie 15 inżynierogodzin i dodatkowych 50 dolarów pracy w stoczni. Poważny problem został rozwiązany niewielkim kosztem.

W XXI wieku żyjemy w świecie systemów, które nas otaczają: transportowe, informatyczne, energetyczne, telekomunikacyjne. Konkurencyjność o innowacje rośnie, przewidywać trendy jest coraz trudniej, a utopić projekt w chaosie coraz łatwiej. W tym kontekście myślenie systemowe staje się kluczowym narzędziem, pozwalającym spojrzeć na świat nie tylko jak na zbiór pojedynczych zdarzeń, lecz jak na kompleksowe systemy, w których każdy element oddziałuje na całość. Aby korzystać z tego podejścia w sposób efektywny, warto zrozumieć, w jaki sposób działają systemy dynamiczne i czym one są.

Zastanawiacie się, co robi ten artykuł w czasopiśmie poświęconym zarządzaniu projektami? Przecież praca project managerska jest zawsze skupiona na akcji i nie mamy czasu na prokrastynację. Zawsze w działaniu, zawsze poświęcanie uwagi najważniejszym rzeczom. Ale nie, rzeczywistość okazuje się nieco bardziej złożona i nawet kierownicy projektów nie są wolni od tego problemu. Lista to-do zapchana czerwonymi wpisami – wszystkie priorytetu pierwszego (a czasami i to nie wystarcza i dochodzi priorytet zero), większość już po terminie. Liczba nieprzeczytanych maili w skrzynce odbiorczej dawno już przekroczyła tysiąc. A kalendarz, z kolei, przypomina grę w tetrisa.